Balet koparyczny

Open menu

Balet koparyczny

Koncepcja / choreografia / wykonanie: Iza Szostak
Współpraca / wykonanie: Paweł Sakowicz
Dramaturgia: Anka Herbut
Przestrzeń: Łukasz Kwietniewski
Muzyka: Kuba Słomkowski
Światło: Michał Głaszczka
Kurator: Anna Królica
Koordynator produkcji: Dominik Skrzypkowski
Produkcja: Ośrodku Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA w Krakowie
Koprodukcja: Ciało/Umysł, Fundacja Burdąg
Partner: Bergerat Monnoyeur
pokaz work in progress: 1.10.2015 Festiwal Ciało/ Umysł, Teatr Powszechny, Warszawa
Premiera: 8.11.2015 Cricoteka, Kraków
Spektakl zrealizowany w ramach projektu kuratorskiego Anny Królicy „Maszyna choreograficzna”


Impulsem do powstania Baletu koparycznego była twórczość Oskara Schlemmera – profesora Bauhausu, malarza, teoretyka sztuki i reformatora tańca. Zafascynowany mechanicznością ruchu tancerzy baletowych, Schlemmer traktował ich ciała jak wpisane w zgeometryzowaną przestrzeń bryły i figury, ogromną wagę przywiązując do kostiumów, kompozycji i dynamiki linii czy kolorów oraz trajektorii ruchu. Iza Szostak Schlemmerowski Balet triadyczny przekłada na język maszyn budowlanych. Odwołując się do konkretnych partii oryginalnej choreografii z 1923 roku, konstruuje rozpisane na dwa ciała i dwie maszyny interdyscyplinarne działanie, łączące taniec ze sztukami wizualnymi i performansem dźwiękowym.
Kluczowym elementem pracy nad spektaklem był kurs dla operatorów koparki, podczas którego Szostak i Sakowicz zdobywali umiejętności niezbędne do profesjonalnego prowadzenia maszyny oraz stopniowo poznawali jej możliwości motoryczne. Ten proces dał performerom konkretne narzędzia do badania relacji władzy człowieka nad maszyną i maszyny nad człowiekiem.
Przedmiotem poszukiwań i inspiracji są w Balecie koparycznym ciała tancerzy, dla których kostiumem stają się koparki: trójwymiarowe i przeskalowane, odstające od ciał, posiadające własną jakość i motorykę oraz wydające charakterystyczne dźwięki. Kostiumy z jednej strony wymuszające konkretny sposób zachowania i poruszania się, z drugiej – modyfikujące swój kształt w zależności od działań performerów. W tak zaprojektowanej rzeczywistości ruch człowieka, który w zetknięciu z maszyną staje się hybrydą, zostaje poddany rewizji. Znika podział na ciało i obiekt.

  • Miejsce: Norma Festival, Trojhalí Karolina, Ostrava, Czechy
  • Godzina: 18:00
  • Data: 2016.11.11
Zamknij
Zamknij
Zamknij
 
Close menu
Vimeo Facebook RSS