Open menu

OPISY PREZENTACJI

Karol Tymiński

Ogrodnik

Tymiński przedstawi lecture perfomance oraz instalacje “Ogrodnik”, w których to poddaje obserwacji intermaterialną erotykę jako narzędzie uwrażliwienia jednostki na materię poza ludzką.

W świetle obecnej inwazyjnej ingerencji człowieka w ogólnie rozumianą ekologię Karol Tymiński poszukuje artystycznego języka, który mógłby poprzez potencjalne uwrażliwienie jednostki na byty nieludzkie (organiczne i nieorganiczne) zdestabilizować konsument-centryczną dynamikę relacji pomiędzy człowiekiem a jego środowiskiem. W procesie, o którym Tymiński opowie podczas wykładu, artysta posługuje się rozwijanym przez niego pojęciem między-materialnej erotyki, która mówiąc o „niewyobrażalnej” miłości pomiędzy człowiekiem a „rzeczą” stawia nowe pytania wobec przekonań o seksualności, ciele i tożsamości.

Koncept/Choreografia/Wykonanie: Karol Tymiński

Izabela Chlewińska

Cisza

Chlewińska zaproponuje lecture performance na podstawie spektaklu “Cisza” i pracy w procesie “Obserwator”, w którym widzowie nie obserwują, a osobiście wszystkiego doświadczają.

Sztuka jako szczególne miejsce odpoczynku, wytchnienia i samoobserwacji. Performens jako trening z jednej strony medytacyjny i introwertyczny, a z drugiej bezpośredni i konfrontacyjny – w  relacji i sprzężeniu energetycznym z otoczeniem – obiektami w przestrzeni oraz ludźmi i ich ciałami, wraz z tym, czego nie widać – ich uczuciami, myślami i fantazjami. Widz jako obserwator, który doświadcza sztuki.

Koncept/Choreografia: Izabela Chlewińska / Wykonanie: Izabela Chlewińska, Agata Wiedro

Karolina Kraczkowska

Sci Fi Ceremonials

Kraczkowska zaprezentuje dalszą pracę nad spektaklem “Sci Fi Ceremonials”, w którym bada zależność między organicznym a nieorganicznym i zadaje pytanie o granice człowieczeństwa.

„Sci-fi Ceremonials” (MTNXS) to inspirowana „Łowcą Androidów” wizja przyszłości spoglądająca na kondycję człowieka w świecie zaawansowanej technologii. W jaki sposób będzie on konstruować własną tożsamość? Czy nowy typ człowieka ewoluować będzie poza egocentryczny sposób myślenia, w kierunku mnogiej osobowości podyktowanej złożonością i zmiennością świata. Czy będzie utożsamiać się i integrować z ludzkością, naturą i wszechświatem. Spektakl bada zależność pomiędzy tym co organiczne i nieorganiczne, umysłem i ciałem, początkiem, trwaniem, wygaśnięciem, wyborem i iluzją. Czy istnieje skończona koncepcja człowieka czy podlega on ciągłej ewolucji?

Koncept/Choreografia/Wykonanie: Karolina Kraczkowska / Opracowanie muzyczne Sasha Zakrevska (Polychain) na podstawie oryginalnej ścieżki dźwiekowej Blade Runner Vangelisazdjęcie Karolina Kraczkowska/ opieka artystyczna Peter Player / realizacja techniczna i światła Łukasz Kędzierski / produkcja Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk / premiera Studio Słodownia +3, Stary Browar, Poznań

Magdalena Ptasznik

Climat fiction (cli-fi)

Pod ramowym tytułem Climat fiction (cli-fi) Magdalena Ptasznik zaprezentuje rozwijane obecnie projekty, w których eksploruje choreograficzną moc wytwarzania fikcji, wirtualnych alternatyw przestrzeni i aktywowania nowych wyobrażeń przyszłości środowiska, obecnie będącego w kryzysie.

Climat fiction (cli-fi) to projekt badawczy, w którym eksploruję spekulatywną moc choreografii. Przyglądam się możliwościom wytwarzania fikcji, wirtualnych alternatyw przestrzeni i aktywowania nowych wyobrażeń przyszłości środowiska. Projekt obejmie działania performatywne, których nie można przypisać jednej dziedzinie. Osadzony w myśleniu choreograficznym eksplorować będzie zróżnicowane formaty wydarzeń jak spacer, oprowadzanie, instalacja czy intymny performance dla małej grupy (np. 3 osoby).

Marysia Stokłosa

Królowa Wody

Marysia Stokłosa wspólnie z widzami zbada sprawczą moc sztuki, wykorzystując rytualne praktyki z których korzysta w spektaklu Zaproszenie Królowej Wody.

Królowa Wody to ceremonia, w której spotykamy się z widzami, aby odkrywać i praktykować współczesną magię w intencji zmiany (w sobie, w innych, w relacjach z innymi, w tym kraju, na tej planecie). Staraniom tym, towarzyszy figura Królowej Wody, motywacją do działania jest cierpienie wynikające z bezsilności. Prosząc widzów o wsparcie podejmujemy próbę (ponownego) uwierzenia w sprawczą moc sztuki.

Prezentacja będzie fragmentem pracy pt. Królowa Wody, która miała swojąprezentację w ramach wystawy Inne Tańce we wrześniu 2018.

Koncepcja/choreografia/wykonanie: Maria Stokłosa, we współpracy z Katarzyną Sztarbałą, Mateuszem Kowalczykiem i Łukaszem Kosem / Produkcja: Fundacja Burdąg w ramach projektu “Centrum w Procesie” współfinansowanego przez m. st. Warszawa / Koprodukcja: U-Jazdowski w ramach wystawy “Inne Tańce” / Wsparcie merytoryczne: Robert Steijn i Ricardo Rubio, Ponderosa Tanzland Festival 201

Aleksandra Osowicz

Performans międzygatunkowy. Odcinek Zapoznawczy

Aleksandra Osowicz podzieli się doświadczeniem wyniesionym z pracy nad Performansem międzygatunkowym (wrzesień 2018).

Ta aktywistyczna interwencja jest rozwijana w serii „odcinków” – ptaki, szczury, owady i inne. Zawsze wymaga współpracy specjalistów i otwarcia się na nowych „współperformerów”. Główny cel to zmiana optyki w międzygantunkowej komunikacji oraz  poszerzenie grona potencjalnych odbiorców sztuki. Ważne jest występowanie dla ludzi i „nieludzkich zwierząt”. Punkt po punkcie powstaje sieć wzajemnych relacji i specyficzna wspólnota poza ograniczeniami gatunkowymi.

Koncept/choreografia: Aleksandra Osowicz, we współpracy z Wojciechem Grudzińskim i Joanną Ostrowska / Muzyka: Jędrzej Borowski / Koprodukcja: Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w ramach projektu Zielony Jazdów /

Ramona Nagabczyńska-de Barbaro

O twarzy (nazwa robocza)

Ramona zaprezentuje bardzo wczesny etap pracy nad nowym spektaklem, w którym przygląda się ewolucji twarzy w praktykach choreograficznych oraz wpływowi twarzy na tańczące ciało.

Przy okazji pracy nad spektaklem zastanowię się jak pojęcie neutralnej twarzy zmieniało się formalnie na przestrzeni lat i jak się współtworzy wrażenie silnej obecności scenicznej. Czy praca nad obecnością sceniczną zaczyna się od twarzy i rozpływa się dalej na ciało, czy może odwrotnie. Zaczyna się od reszty ciała i wylewa się na przestrzeń twarzy. Dlaczego twarz, a szczególnie jej jedna część, czyli oczy, są ontologicznie oddzielane od ciała? Ostatecznie, dlaczego twarz jest tak nieobecna w dyskursie zachodniego tańca, w tym w tańcu współczesnym? Czy bliższe przyjrzenie się twarzy jest jakimś kanałem, który pozwoli tańcu współczesnemu się rozwinąć? Wykorzystam również pracę twarzy wyabstrahowaną z gatunków tańca oraz momentów z historii tańca, gdzie praca z twarzą była formalnie rozbudowana.

Koncepcja/choreografia/wykonanie: Ramona Nagabczyńska – de Barbaro / Dramaturg: Mateusz Szymanówka / wsparcie: Buda Kortrijk i apap Network (w ramach Kreatywnej Europy)

Agnieszka Kryst

Spirala. W dialogu z Louise Bourgeois.

Agnieszka Kryst zaprezentuje swoją praktykę ruchową, która wejdzie w dialog z artystką Louise Bourgeois i jej pojęciem spirali jako nośnika różnego typu emocji i stanu nieskończoności.

W tej pracy punktem wyjścia do pracy z ruchem będzie abstrakcyjna forma spirali, która dla Louise Bourgeois jest nośnikiem najróżniejszych emocji: od lęku, przez napięcie czy gniew, aż po nadzieję i powodzenie. Elementem, który posłuży mi do budowania strategii choreograficznych będzie wypracowana przez Bourgeois kategoria spirali, będącej wcieleniem transformacji i nieskończoności, trwania w ciągłym ruchu, świadomego przybierania formy i jej porzucania.

Koncepcja/choreografia/wykonanie: Agnieszka Kryst / Wsparcie dramaturgiczne: Anka Herbut

Iza Szostak

WanneBe

Iza Szostak pokaże fragment pracy w procesie o tytule „WannaBe”, która problematyzuję wyobrażenie o „bogactwie” lat 90 tych w Europie środkowo- wschodniej. Pokaz zawiera fragment choreografii zbudowany na pomyśle zamiany genderowej.

Kobiety polskich gangsterów ucieleśniają wyobrażenia na temat kobiecej niezależności i luksusu lat 90. w Polsce. W spektaklu WannaBe to właśnie one będą nośnikiem transgresji ruchowej, obyczajowej i energetycznej. Performujące ciało posłuży tu do unaocznienia ciągu zmian, będzie punktem przecięcia jednostkowych pragnień i społecznych oczekiwań, a przede wszystkim zarzewiem procesu emancypacji. Podczas pokazu pracy w procesie Izy Szostak przedstawiony zostanie fragment choreografii zbudowany na pomyśle zamiany genderowej.

Koncept/choreografia: Iza Szostak / Koncept,scenografia, Kostiumy: Karolina Mełnicka / Dramaturgia: Anka Herbut / Kreacja,Wykonanie: Iza Szostak; Tatiana Kamieniecka / Muzyka: Kuba Słomkowski

Renata Piotrowska-Auffret

Trylogia

Renata Piotrowska-Auffret zaprezentuje założenia trylogii składającej się na spektakle: Śmierć. Ćwiczenia i wariacje, Wycieka ze mnie samo złoto oraz jej najnowszej pracy Święto!

Upolitycznienie kobiecego ciała przez pryzmat relacji między śmiercią a życiem, między prywatnym a publicznym, między systemem a jednostką jest moim artystycznym zainteresowaniem od kilku lat. W ramach niego powstały spektakle „Śmierć. Ćwiczenia i wariacje”, „Wycieka ze mnie samo złoto”. W sezonie 2019/2020 planuję premierę o roboczym tytule „Święto!”. Z mojej perspektywy jest to trylogia. Dlaczego? Spróbuję, razem z gośćmi Show and Tell odpowiedzieć na to pytanie.

Koncepcja/choreografia/wykonanie: Renata Piotrowska – Auffret

Weronika Pelczyńska

“Rozgrzewka i krótki taniec”

Weronika Pelczyńska zaproponuje rozgrzewkę oraz fragment tańca. Oba elementy będą częścią celebracji ciała oraz ucieleśnieniem tego, co nazywamy wspólnotowością.

Podczas tego działania uwaga zebranych osób zostanie skierowana na odczucia i pamięć ciała. Celem rozgrzewki będzie celebracja ciała oraz jego ruch, jak również ucieleśnienie tego co nazywamy wspólnotowością, wspólnym odczuciem czy byciem częścią wspólnoty. Do działania zaproszone będą wszystkie zebrane osoby, na zasadzie dowolności.

Głos: Weronika Pelczyńska / Wykonanie: Aleksandra Osowicz

Close menu z
Vimeo Facebook RSS