STUDIUM MUZYKA -dokumentacja procesu

Open menu

STUDIUM MUZYKA -dokumentacja procesu

łac. studium – 'zamiar, dążenie, ochota' dążenie do czegoś, zwłaszcza do wiedzy pasja, badanie, nauka. Ze słownika Języka Polskiego «dzieło niemające charakteru wykończonej kompozycji, będące pracą przygotowawczą» 
znaczenia: rzeczownik, rodzaj nijaki 
(1.1) wiedza (1.2) zamiłowanie, zainteresowanie, hobby[1] (1.3) dążenie, chęć[1] odmiana: (1.1–3) studium, studii (deklinacja II) przykłady: (1.1) Repetitio est mater studiorum. → Powtarzanie jest matką wiedzy.
Utwory do pracy, polecone przez Tomasza Cyza: Alexander Knaifel „In some exhausted reverie”, Paweł Szymański „Dwie Etiudy”, Kaija Saariaho „7 scenes: Windows”, Thomas Adès „Arcadiana, tango mortale”, Gérard Grisey „Faux Interlude IV. La Mort De L’Humanité”.
 
  • 3. notatki do pracy i pokazu
  • 4. notatki do pracy i pokazu
  • 5. notatki do pracy i pokazu
  • 1. notatki do pracy i pokazu
  • 2. notatki do pracy i pokazu
  • rysunki z praktyki
  • rysunek z praktyki, rysowanie muzyki #2
  • rysunek z praktyki, rysowanie muzyki #1
  • rysunek z praktyki, rysowanie muzyki #3
   
NOTACJA z PRÓB
25.04.2017
Marysia: każdy utwór ma pojedynczą tożsamość jakich fizycznych środków używamy ? decyzja dotycząca rodzaju logiki a propos każdego utworu 6 view points – często tym operuję logika – spajające nad-zadanie
Iza: logika wewnętrzna a logika zewnętrzna logika mikro i makro: mikro praca i makro praca w przestrzeni przestrzeń vs tylko moje ciało
1 utwór / P. Szymański „Dwie etiudy”/ : logika ruchu – relacja rytmiczna (nie tylko czasu, ale pulsu; tego co słychać, ruch fakturalnie); Marysia – zadanie ruchowe o przerywaniu – cokolwiek zaczynam robić, przerywam to. moment przerwania jest początkiem czegoś nowego. inna możliwość: zbieram jakikolwiek zobaczę ruch – taka jest ta muzyka 2ga część utworu: Karolina, bycie razem w przestrzeni z muzyką
2 utwór /A. Knaifel ” In some exhausted reverie”/ : solo Karoliny, momenty przeczekania, działanie równoległe do melancholijnej muzyki; nigdy z niej nie korzysta w bezpośredni sposób; dramaturgia; obok siebie ruch i muzyka
3 utwór /K. Saariaho „7 scenes: Windows”/   : logika relacji
Iza: muzyka zorganizowała napięcie. nie musisz tego wypracowywać.
Marysiatak, ale wtedy jak się odpiąć od tego napięcia; żeby nie było tylko Twin Peaks, Lost, Jurastic Park
Karolina:ja się czułam groteskowo, przez to że nie mogłam się od tego odczepić. to było na granicy kiczu.
wpisywanie się, czy nie-wpisywanie w konwencję muzyki?
Iza: strategie kompozycyjne mogą być dobre do takich ciężkich utworów
Marysia: żeby odlot nas inspirował, ale nie nami rządził. wracanie do tu i teraz, do tego gdzie masz stopy i tak dalej.
zostajesz w swoim zadaniu, ale pozwalasz muzyce cię filtrować wyraźne zadanie fizyczne, ale jesteś uważna na muzykę
Iza: muzyka może być tak silnym partnerem, że sama mogłaby wystąpić. taka atmosfera, jak gdyby coś się działo, jakby był spektakl. dziewczyny, które przyszły na swoją próbę też się tak zachowywały – nie chciały przeszkadzać. coś roszczeniowego jest w muzyce; dyskusja ze skończonym i nieskończonym. tancerze są samobójcami; nie boją się tego, bo to się często nie udaje <samobójstwo>.
Karolina: tak, życie z poczuciem porażki.
Iza: tak, ability to failure. nie każdy ma taką zdolność do tego typu myślenia, na przykład muzycy na pewno nie.
Karolina: muzyka jest gotowa. tworząc choreografię wchodzimy jako drudzy.
Marysia: ciało, które jest ułomnym, organicznym bytem. muzyka jest innym tworem.
Marysia: brak ciszy między utworami może spowodować brak tej „roboczości” pokazu
Iza: co z pięknem muzyki, nie tylko dekonstrukcja, przekór, ale jak współdziałać z jej pięknem; zaufać muzyce; pianiści Marek i Wacek
26.04.2017
Weronika:muzyka nie jest wizualna, konfrontuje cię z czymś a nie proponuje formę: odnoszę to do psychologii- obnażania a nie pokazywania. Cienka granica pomiędzy tym, że jesteś obserwowana a prezentujesz siebie do obserwacji. 
Iza: albo bierzemy kompozytora jakim był, albo będziemy się w niego bawić; jak do niego uczciwie podejść
Marysia: robimy research, uczciwie jest wziąć jedną rzecz i ją sprawdzić; np. praca z oddechem jako score. nie załatwić jednym ćwiczeniem pewnego rejestru, tylko wyjść od abstrakcyjnych pojęć i użyć ich do pracy; chodzi o inspirację; robić kompozycje w skali czasów: mikoczas, ludzki czas … < określenia czasu pochodzą z nazw części utworu Griseya>
Weronika: jak zadałyśmy pytania po praktyce i zaczęłyśmy ją robić od nowa przez 7 minut to coś zgubiłyśmy; nazwałyśmy coś co jeszcze nie było wiadomo
Marysia: od razu wyłożyć karty o tym, co robiłyśmy, żeby nie utracić roboczości, żeby wybić się z porządku „pokazywanie, potem gadanie”
Iza: pokazać jak my myślimy, nie myśleć za kogoś, wpuszczam kogoś w moje myślenie – to jest jakiś ruch myśli wokół tematu
  • 1. Self-Interview Marysi Stokłosy 23.04.2017
  • 2. Self-Interview Marysi Stokłosy 23.04.2017
  • 3. Self-Interview Marysi Stokłosy 23.04.2017
  • 4. Self-Interview Marysi Stokłosy 23.04.2017
(na ostatnich zdjęciach self-interview Marysi Stokłosy)
Zamknij
Zamknij
Zamknij
 
Close menu
Vimeo Facebook RSS