Uncannings

Open menu

Uncannings


W Uncannings ciało znajduje się w centrum. Pozornie nieruchome, składa się z nieustannego ruchu rozwoju i rozkładu. Wokół niego pojawiają się warstwy materiału rozmywające formę. Stapiają się z powierzchnią skóry tworząc pofałdowane krajobrazy. Powolne ruchy, nakładające kolejne płachty materiałów, stają się osadem świadczącym o działaniu.

Płachty, ich powierzchnie i wyznaczane przez brzeg materiału linie zwijają się i ponownie rozsuwają. Otulają ciało, tworząc szpary, kieszenie, jaskinie, zagłębienia. Rzeźba ciała zmienia się na oczach widza. Ciało staje się częścią organizmu, którym rządzi czas wolniejszy od ludzkiego, zacierają się w nim granice między tym, co ludzkie i co pozaludzkie.

W „Uncannings „ operujemy w porządku horyzontalnym. Ciało istnieje tu nie wobec teatralnego tła, ale podłoża. Uwagę przenosimy na materialność i w jej kontekście układamy ciało. Horyzontalna plastyka pracuje wobec płaszczyzny. Wytwarza i uwidacznia warstwy, szczeliny, operuje ruchem poziomym, krajobrazowością, zaburza to, co płaskie. Zmieniając porządek, zdejmujemy przynależną do świetlistego pionu teatru czy baletu ramę postrzegania ciała jako figury, nośnika reprezentacji, symbolu.

Porzucamy gest kartografa – wyznaczanie terytorium, kategoryzacje, wydzielanie granic. Stabilny punkt obserwacji wprowadzamy w ruch. Interesuje nas plastyczność granic. Wchodząc w kontakt z materialnością, zmieniamy nieustannie perspektywę. Z kolejnych warstw wyobraźnia wyławia nowe kształty. W działaniu krystalizują się jej fragmenty.

Perspektywa geologiczna nie jest tylko metaforą służącą do uchwycenia kondycji człowieka, ale stanowi formę spekulacji. Pozwala rozwarstwić się pozornie nienaruszonej materii ciała, spowolnić ruch do prędkości sejsmicznej, tworzyć performans, który jest tylko krótkim fragmentem przekształcającego się istnienia.

Pomysł, choreografia, wykonanie: Magdalena Ptasznik
Współpraca choreograficzna, wykonanie: Natalia Oniśk, Aleksandra Osowicz
Dźwięk: Justyna Stasiowska
Dramaturgia: Eleonora Zdebiak
Konsultacje scenograficzne: Alicja Bielawska
Fotografia: Aleksandra Osowicz
Współpraca podczas researchu: Vala Tomasz Foltyn

Organizatorzy: Fundacja Burdąg, Centrum w Ruchu
Koprodukcja: Centrum Sztuki Współczesnej
Projekt współfinasowany przez m. st. Warszawa

  • Miejsce: Centrum Sztuki Współczesnej - Budynek Laboratorium, ul. Jazdów 2, 00-467 Warszawa
  • Godzina: 19:00
  • Data: 2018.9.11
  • Partnerzy: Centrum Sztuki Współczesnej
Zamknij
Zamknij
Zamknij
 
Close menu
Vimeo Facebook RSS